Ο κόσμος όλος είχε κλειδωθεί εξαιτίας μιας περίεργης συνθήκης. Έβγαινες μόνο αν είχες κάποιον σοβαρό λόγο και το βράδυ δεν μπορούσες να πας πουθενά. Το σύνολο του κόσμου ήταν στρεσαρισμένο και φοβισμένο.
Καθόταν μόνος στο σπίτι του. Εδώ και ένα χρόνο ότι μουσική συναυλία διοργανώνονταν ήταν μέσω internet Για πολύ καιρό δεν είχε πάει πουθενά. Όμως σήμερα η μέρα ήταν διαφορετική. Σήμερα ήταν προγραμματισμένο ένα live από έναν τραγουδιστή που άκουγε περιστασιακά. Άκουσε για λίγη ώρα τα καινούργια τραγούδια που έπαιξε και μετά εντελώς μηχανικά έψαξε τα παλαιότερα τραγούδια του συγκεκριμένου τραγουδιστή. Δεν ήθελε και πολύ σε λίγη ώρα είχε αποφασίσει τον προορισμό που θα πήγαινε και απλά ετοίμασε λίγα ρούχα και κατέβηκε να ελέγξει την μηχανή του.
Όλα ήταν σωστά και απλά έδεσε τα πράγματα του στη σχάρα. Τη σκηνή του και λίγα ρούχα για δυο μέρες. Τελευταίο πράγμα που έκανε ήταν να φορέσει το τζάκετ του το οποίο είχε αρχίσει να παλιώνει και όλο ανέβαλε να επιδιορθώσει. Κατέβηκε κάτω και πάτησε τη μίζα, περίμενε λίγα λεπτά και ξεκίνησε, βραδινό ταξίδι μετά από πολλά χρόνια. Στο δρόμο όλα ήταν ήσυχα και το μόνο που ακούγονταν ήταν ο μπάσος ήχος του δικύλινδρου μοτέρ. Μετά από λίγες ώρες έφτασε σε ένα ποτάμι, σταμάτησε σε μια καλή καβάτζα και έστησε τη σκηνή του. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να ανοίξει το ραδιοφωνάκι του και να ψάξει κάτι να ακούσει και όπως έψαχνε τους τοπικούς σταθμούς βρήκε το παρακάτω τραγούδι
Δεν ήθελε κάτι παραπάνω άκουσε το τραγούδι και αμέσως ήρθαν στο μυαλό του όλα αυτά τα οποία έβλεπε να συμβαίνουν το τελευταίο χρόνο και πόσο τον είχαν επηρεάσει, αλλά πλέον δεν τον ένοιαζε ήταν μακριά από όλα και μπορούσε πλέον να δει όλη την κατάσταση ποιο καθαρά
Ο δίσκος "Physical Graffiti" ηχογραφείται μετά την περιοδεία για την προώθηση του "Houses of the Holy" στο Headley Grange του ανατολικού Χαμσαιρ,τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1974. Ήταν ο πρώτος διπλός δίσκος του συγκροτήματος και περιελάμβανε παλαιότερες ανέκδοτες ηχογραφήσεις όπως το 'Bron-Yr-Aur',"Night Flight ",:Boogie with stu""Down by the riverside","The Rover","Black Counrty Woman "
Ο δίσκος κυκλοφόρησε μέσω της νεοϊδρυθείσας δικιάς τους δισκογραφικής εταιρίας της Swan Song σε συνεργασία με την Atlantic Records στις 24 Φεβρουαρίου του 1975.Το άλμπουμ είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία και πήρε εξαιρετικές κριτικές από μεγάλη μερίδα του Τύπου.
13 Φεβρουαρίου σήμερα και παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου.Η συγκεκριμένη μέρα καθιερώθηκε πρώτη φορά το Σεπτέμβρη του 2011 από την UNESCO με σκοπό την γιορτή του ραδιοφώνου ως μέσου μαζικής επικοινωνίας,την συνεργασία ραδιοφωνικών σταθμών διαφορετικών κρατών και τελικά την πρόσβαση στην πληροφορία και την ελευθερία της έκφρασης.
Σημαντικό ρόλο στην πορεία του ραδιοφώνου έπαιξαν οι Χάινριχ χερτζ,ο Νικολά Τεσλα και ο Γκουλιέλμο Μαρκόνι.Το πρώτο ραδιοφωνικό πρόγραμμα μεταδίδεται στη Μασαχουσέτη την παραμονή των Χριστουγέννων του 1906.Αρχικά η χρήση του ραδιοφώνου είναι ερασιτεχνική. Μετά το τέλος του Α παγκοσμίου το ραδιόφωνο παρουσιάζει μια ανοδική πορεία και τον Οκτώβρη του 1919 μεταδίδεται και η πρώτη διαφήμιση και την επόμενη χρονιά ιδρύεται ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός ο KDKA.
Η εδραίωση του ραδιοφώνου έρχεται μετά το 1930.Με το τέλος του Β παγκοσμίου ο ρόλος του ραδιοφώνου είναι ήταν καθαρά ενημερωτικός μέχρι τη δεκαετία του 1940 όπου η τηλεόραση αρχίζει να μπαίνει σε όλο και περισσότερα σπίτια.Η ανάκαμψη του ραδιοφώνου έρχεται με την άνθιση του Rock 'n' roll thδεκαετία του 1950
Το ραδιόφωνο ανά τα χρόνια όπως είδαμε είχε πολλές διακυμάνσεις και τελικά βρήκε τον ρόλο του σε πόλους τομείς.Οι σημαντικότεροι από αυτούς ο πολιτισμός (μετάδοση και οργάνωση συναυλιών,μετάδοση θεατρικών έργων και μετάδοση ιδεών ).Ένα προσωπικό μέσο όπου ένα μικρό δωματιάκι με δύο ανθρώπους μπορεί να ακουστεί στα πέρατα του κόσμου.
Το παραπάνω ρητό ανήκει στον Jimi Hendrix,έναν από τους μεγαλύτερους μουσικούς που περάσαν από το κόσμο αυτό.Πάμε λοιπόν να κάνουμε ένα μικρο αφιέρωμα στη θρησκεία του Hendrix.
Γεννιέται στις 27 Σεπτεμβρίου του 1942 στο Σιατλ.Το πραγματικό του όνομα ήταν Jimi Marshall Hendrix.Μεγάλωσε στο Βανκούβερ μαζί με την γιαγιά του και με τον πατέρα του ο οποίος είχε αναλάβει την κηδεμονία του μετά το διαζύγιο του με τη μητέρα του η οποία πεθαίνει από κύρωση του ύπατος.Στα 15 χρόνια του αγοράζει την πρώτη του κιθάρα και ξεκινάει να παίζει μόνος του μιμούμενος τους κιθαρίστες που μεσουρανούσαν την εποχή εκείνη.Οι πρώτες του επιρροές ήταν ο Muddy Waters και ο B.B King
Συμμετέχει σε διάφορα συγκροτήματα όπως οι velvetones και οι Rocking kings ενθουσιάζοντας τους θεατές στις συναυλίες που έδινε με τον χαρακτηριστικό τρόπο που έπαιζε την κιθάρα του (με τα δόντια του,ή κρατώντας την πίσω από το κεφάλι του ή ανάμεσα στα πόδια του ).
Στα 19 του κατατάσσεται στον στρατό για να αποφύγει την σύλληψη λόγω του οτι οδηγούσε ένα κλεμμένο αυτοκίνητο.Στον στρατό γνωρίζεται με τον μετέπειτα μπασιστα του Bili Cox .
Το Σεπτέμβρη του 1966 σχηματίζονται οι Jimi Hendrix experience.η πρώτη συναυλία του συγκροτήματος γίνεται τον Οκτώβριο στη Γαλλία και το Δεκέμβρη κυκλοφορεί το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος και στις 12 Μαΐου του 1967 κυκλοφορεί το πρώτο τους αλμπουμ με τίτλο "Are you experienced "
Ο δίσκος κάνει μεγάλη επιτυχία και ο Hendrix αρχίζει να έχει αναγνωρισιμότητα και στην Αμερική όπου μετά την εμφάνιση του στο Φεστιβάλ του Μοντερευ καίει την κιθάρα του πάνω στην σκηνή .
Το Δεκέμβρη του '67 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο "Axis :bold as love" με τον Hendrix απογοητευμένο λόγω του εξωφύλλου που θεωρούσε ότι δεν ταίριαζε με τον δίσκο .
Στις 25 Οκτώμβρη του '68 κυκλοφορεί το 'Electric ladyland" με κάποια από τα πιο γνωστά κομμάτια του Hendrix όπως το "all along the watchtower " και το "voodo child".Το 1969 η εμφάνιση του Hendrix στο φεστιβάλ του Woodstock θα χαρακτηρισθεί απλά ως καταπληκτική με τον Hendrix να αποχωρεί από τη σκηνή λιπόθυμος
Μετά την διάλυση των experience το 1969 δημιουργεί τους "band of gypsys " όπου κυκλοφορεί το single "stepping stone " και τον ομώνυμο δίσκο.
Το 1970 και μετά την διάλυση των band of gypsys δημιουργεί την μπάντα the cry of love όπου ουσιαστικά είναι μια προσπάθεια επανένωσης των experience.Με τους cry of love θα κυκλοφορήσει στις αρχές του 1970 τον ομώνυμο δίσκο "the cry of love".
Τον Σεπτέμβρη του 1970 ο Hendrix προγραμματίζει ευρωπαϊκή περιοδεία η οποία αναβάλλεται μετά από μόλις δυο εμφανίσεις στην Γερμανία όπου τελικά ο Hendrix θα βρει τραγικό θάνατο μετά από κατανάλωση αλκοόλ και υπνωτικών χαπιών .
Δώδεκα η ώρα ,9 Δεκέμβρη και πάνω που θα το ξεχνούσα.Τη μέρα που πέρασε πριν 34 χρόνια έφυγε από αυτόν τον πλανήτη ένας τραγουδιστής που ήταν από τους λίγους οι οποίοι σημείωσαν τέτοια επιτυχία.Κοιτάξτε τώρα μια σύμπτωση πριν από 71 χρόνια σαν σήμερα γεννήθηκε επίσης ένας πολύ μεγάλος τραγουδιστής .Για όσους αναρωτιούνται ακόμα, οι δύο αυτοί τόσο σημαντικοί για τη μουσική άνθρωποι δεν είναι άλλοι από τον John Lennon και τον Jim Morrisson.Απόψε το βράδυ λοιπόν θα προσπαθήσω να συνδυάσω δύο διαφορετικούς μουσικούς και σαν στύλ μουσικής αλλά και σαν στυλ ζωής.Για φανταστείτε πως θα είναι
και καθώς η φαντασία αυτή μεγαλώνει ανοίγουν οι πόρτες και ξαφνικά μέσα από την ομίχλη και τη βροχή εμφανίζονται από το πουθενά
Κάποιοι περίεργοι άνθρωποι
τους ακούς να μιλάνε για κάτι.Πλησιάζεις περίεργος και ξαφνικά ακούς :give peace a chance !
Συνεχίζεις λίγο πιο κάτω και ξαφνικά βλέπεις έναν άνθρωπο μοναχό του να μονολογεί
"I am a working class hero "
Προσπερνάς και στην επόμενη διασταύρωση βλέπεις μια γυναίκα να κάνει απεγνωσμένα ωτοστοπ. Σταματάς και τι ρωτάς
"που θέλετε να πάτε ?"
Η απάντηση της μονολεκτική
"LA "
Μετά από λίγα χιλιόμετρα ανοίγεις το ραδιόφωνο και ακούς ένα τραγούδι απλά για να έχεις συντροφιά στο δρόμο
Από το πουθενά το τραγούδι αλλάζει και το επόμενο έρχεται να δώσει ένα χαρούμενο κάπως τόνο
Πλησιάζοντας στον προορισμό σου αισθάνεσαι κάτι να σε διαπερνάει και να σε μεταφέρει πίσω στη πραγματικότητα
Ξυπνάς και προσπαθώντας να καταλάβεις τι έγινε καταλήγεις ότι κάποια πράγματα καλά είναι να τα αφήνεις μόνα τους να σου φανερώσουν τι θέλουν να πουν
Είναι κάποιες φορές που έχεις καιρό να ακούσεις ένα τραγούδι,ένα καλό τραγούδι !Τότε έρχεται εκείνη η στιγμή που αυτό το τόσο διάσημο site με video βάζει τα δυνατά του και σου βγάζει ένα τραγούδι που πραγματικά είχες καιρό να ακούσεις και απλά μένεις να απολαμβάνεις τη στιγμή είτε συμπάσχεις με το τραγούδι ή θα ήθελες να συμπάσχεις. Και είναι σαν να μπαίνεις σε μια μαγική χρονομηχανή που σε πηγαίνει στην εποχή εκείνη που γράφτηκε το τραγούδι και φαντάζεσαι πως ήταν ο κόσμος τότε,αναρωτιέσαι 'αλήθεια πόσοι να αγάπησαν με αυτό το τραγούδι ;' 'πόσες παρέες να το τραγούδησαν κάποιο βράδυ ;'.Και ξάφνου με το τέλος του τραγουδιού επανέρχεσαι στη πραγματικότητα και αναρωτιέσαι τελικά πόση ομορφιά μπορεί να κρύβει ένα τραγούδι ;
Εξομολόγηση της αγάπης,όπα ρε μεγάλε κάτι μας είπες μας πέταξες και ένα τραγούδι του Dylan και νομίζεις ότι το κάλυψες το θέμα.Εδώ με καθαρά καψουροτράγουδα και δεν θέλουν να κάνουν σχέση και πιστεύεις ότι με ένα τραγούδι του Dylan θα καταλάβουν την καψούρα που έχουμε για πάρτη τους .Αυτό θα σκεφτούν πολλοί που θα διαβάσουν αυτό το κείμενο.Η απάντηση κρύβεται στο ίδιο το τραγούδι (σώπα )και ξεκινώ με τους στοίχους του τραγουδιού .
http://www.bobdylan.com/us/songs/wedding-song
Στο συγκεκριμένο τραγούδι ο Dylan κάνει το πιο απλό πράγμα του κόσμου αφήνει τον έρωτα να μιλήσει αυτό τον κατεργάρη μικρό θεό που τυραννάει γλυκά όλο τον κόσμο ανά τους αιώνες
Στον πρώτο στίχο λέει μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες
"Σ'αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε περισσότερο από τον χρόνο και περισσότερο από τη ίδια την αγάπη "
Στη συνέχεια η κατάσταση σοβαρεύει ακόμα περισσότερο
"Σ'αγαπώ περισσότερο από το χρήμα και από τα άστρα "
Ναι ladies and gendlmen όσο περίεργο και αν ακούγεται η αληθινή καψούρα ο αληθινός έρωτας είναι πέρα από τα χρήματα,ακόμα και πιο πάνω από το σύμπαν ολόκληρο
και όπως λέει και στη συνέχεια η αγάπη είναι πέρα από την ίδια την ζωή,συμβολίζει μια ολοκλήρωση και μια απελευθέρωση καθώς και μια εξομολόγηση χωρίς όρια
"Σ'αγαπώ περισσότερο και ακόμα δεν έχω αρχίσει "
και δε ξέρω αν το ξέρετε αγάπη είναι όταν κάποιος αισθάνεται ότι ακόμα και με την αναπνοή του συντρόφου του γίνεται πλουσιότερος.
Αγάπη επίσης είναι και όταν κάποιος αισθάνεται ότι δραπετεύει από τα βάσανα που τον κυριεύουν μόνο όταν είναι δίπλα σε αυτόν που τον αγαπάει
Αγάπη επίσης είναι και η ικανοποίηση και εκείνο το αίσθημα ότι (πως να το γράψω,ά το βρήκα !)"Έσβησες τη δίψα μου και ικανοποίησες το κάψιμο στη ψυχή μου "έτσι το γράφει ο ερωτευμένος τότε Dylan έτσι θα γράψω και εγώ λοιπόν
Η αγάπη αγαπητέ αναγνώστη δε σταματάει απλά με ένα σε γουστάρω ή ένα σε θέλω.Οι σκέψεις δύσκολα φεύγουν από αυτήν που αγάπησες και αν φύγουν αλοίμονο μας
"οι σκέψεις μου για εσένα ποτέ δεν θα σταματήσουν να σκοτωθώ αν λέω ψέματα "
Η αγάπη είναι αυταπάρνηση
"θα θυσίαζα τον κόσμο για εσένα "
είναι απλά πράγματα (η αγάπη )
"Θα παίξουμε το καλύτερο που ξέρουμε όσο και αν αξίζει "
Η ευτυχία είναι πάντα το άλλο πρόσωπο της σχέσης
"αλλά η ευτυχία για εμένα είσαι εσύ"
όταν κάποιος αγαπάει πραγματικά προκύπτει ο παρακάτω στοίχος
"Σ'αγαπώ περισσότερο από όλα αυτά με μια αλύγιστη αγάπη "
Α και για να μη ξεχνιόμαστε !
"και αν υπάρχει αιωνιότητα θα σε αγαπώ ξανά"
Το γνωστό ρητό
"δεν μπορείς να δεις ότι γεννήθηκες για να είσαι πλάι μου και εγώ γεννήθηκα για να είμαι μαζί σου "
"είσαι το άλλο μου μισό το κομμάτι που λείπει "
και για το τέλος αναγνώστη μου η εξομολόγηση της πίστης
"και δεν θα μπορούσα ποτέ να σε αφήσω να φύγεις ότι και αν γίνει "
Αυτό λοιπόν είναι ένα τραγούδι το οποίο αποτελεί προϊόν καθαρού έρωτα ,Σαν ένα καλό παλιό κρασί.Εγώ το μόνο που έχω να πω ακόμα είναι
"απολαύστε το υπεύθυνα "(το τραγούδι σαν τραγούδι και την καψούρα σαν καψούρα ! )
Εδώ και μια εβδομάδα ξεκίνησα και πάλι να παίζω κιθάρα.Ο λόγος για τον οποίο τα είχα παρατήσει ήταν ότι η κιθάρα μετά από ένα διάστημα με τις ίδιες χορδές άρχισε να μην αποδίδει τα αναμενόμενα γιατί οι χορδές της χρειαζόταν αλλαγή.Δυστυχώς όμως αυτό έγινε την χειρότερη περίοδο από πλευράς προσωπικού χρόνου αφού οι υποχρεώσεις για την σχολή μου είχαν βαλθεί να τρέξουν formula 1 χωρίς να με ρωτήσουν.Έτσι η κιθάρα μετά και από μια προσπάθεια να αλλάξω μόνος μου χορδές έμεινε για περίπου τρεις μήνες να εκτελεί χρέη διακοσμητικού στοιχείου στο δωμάτιο μου.Ώσπου ήρθε το τέλος του φετινού εξαμήνου και λίγο η καλοκαιρινή περίοδος που ξεκινούσε λίγο και η ξεκούραση από ένα εξάμηνο το οποίο ήταν πολύ απαιτητικό,κάτι και ο καιρός που μπερδεύτηκε και άρχισε να ρίχνει που και που και από καμία βροχή,άρχισα να σκέφτομαι την επαναφορά του υπέροχου αυτού μουσικού οργάνου σε λειτουργική κατάσταση.Εδώ μπαίνουν στη μέση οι γνωριμίες λοιπόν και ευτυχώς είμαι τυχερός αφού ο αδερφός ενός φίλου έχει μεράκι και πολλές γνώσεις πάνω στην κιθάρα και μετά από την απαραίτητη συνεννόηση η κιθάρα μεταφέρθηκε στο σπίτι του φίλου όπου μετά από δύο μέρες ήταν και πάλι σε λειτουργική κατάσταση.
Πήγα να τη πάρω λοιπόν ένα ζεστό απόγευμα του Αυγούστου (που θα έλεγε και ένας μεγάλος πεζογράφος ) και η όλη φάση όταν τη πήρα στα χέρια μου ήταν με δύο λέξεις : αξία ανεκτίμητη.
Αξία ανεκτίμητη γιατί αυτή η κιθάρα ήρθε από το πουθενά στα χέρια μου και από τότε κάθε φορά που ασχολούμαι μαζί της η στιγμή εκείνη απλά δεν περιγράφεται .
Αξία ανεκτίμητη γιατί μετά από ένα μεγάλο διάστημα χωρίς να μπορώ να παίξω βρήκα και πάλι το μεράκι για να ασχοληθώ με αυτό το υπέροχο όργανο, και κατάλαβα πράγματα που δεν τα είχα συνειδητοποιήσει μέχρι τώρα για τον τρόπο με τον οποίο παίζω.
Μετά από καιρό είμαι και πάλι εδώ.Ο λόγος ; Ο λόγος που απόψε γράφω αυτό το κειμενάκι δεν είναι άλλος από το να θυμηθούμε έναν από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες της blues και της rock μουσικής,τον Rory gallagher.Χθες (Σάββατο) ήταν η 19η επέτειος από τον θάνατο του στις 14 Ιουνίου του 1995.
Ο Rory Gallagher γεννήθηκε το μακρινό 1949 .Συγκεκριμένα στις 2 Μαρτίου στο Bellyshannon της Ιρλανδίας.Μεγάλωσε στο Cork όπου σε ηλικία 9 ετών αγοράζει την πρώτη του ακουστική κιθάρα και μαθαίνει μόνος του να παίζει τα πρώτα του ακόρντα.Στη συνέχεια διακρίνεται σε ένα διαγωνισμό και κερδίζει την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα.Σχηματίζει το πρώτο του συγκρότημα τους Fontana showband και παίζει ως support group σε άλλες μπάντες.Το 1965 μετά από τις συναυλίες που έδωσε για πρώτη φορά στο εξωτερικό με τους impact,σχηματίζει τους taste με τον Roger Mccracken στο μπάσο και τον John Wilson στα drums.Ας τους απολαύσουμε σε ένα τραγούδι από τη συναυλία που δώσανε στο Λονδίνο το 1969
Το 1970 κυκλοφορεί τα πρώτα τους άλμπουμ με τίτλο ''tastste'' και ''On the bords ''.Τελευταίο άλμπουμ του Rory Gallagher με τους taste είναι το '' Live taste '' το 1971.
Μετά την διάλυση των Τaste ο Gallagher φτιάχνει την προσωπική του μπάντα(Rory Gallagher band ) με τον Gerry McAvoy στo μπάσο και τον Wilgar Cambpell στα drums.Το πρώτο άλμπουμ της μπάντας έχει το όνομα του Gallagher και με τραγούδια όπως το παρακάτω η πορεία του είναι εξαιρετική.
Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και το ''deuce'' που συμπεριλαμβάνεται το τραγούδι ''used to be''
Στη συνέχεια κυκλοφορούν το ''live in euope''(1972) και το ''Irish tour ''(1974) όπου περιλαμβάνονται οι συναυλίες του σε Ευρώπη και Ιρλανδία.Μεταξύ των δύο ζωντανών άλμπουμ ο Gallagher βρίσκεται σε μια εξαιρετική φάση (1973) και κυκλοφορεί τρία άλμπουμ (blueprint,bullfrog blues,Tattoo ) και συμμετέχει στην ηχογράφηση του ''London session ''του Muddu Waters και Jerry le Lewis.
Walk on hot coals (Blue print και bullfrog blues )
A million miles away (Tattoo )
Το '75 κυκλοφορεί το άλμπουμ 'Against the grain ' και το '76 από τη capo records το άλμπουμ που θεωρείται το κορυφαίο του το 'Calling card '
Do you read me 1976 (Calling card)
Το '78 και το '79 κυκλοφορεί τα άλμπουμ 'Photo finish' και 'Top priority '
Shadow play 1978 (Photo finish)
Bad penny 1978 (Top priority )
Το '82 κυκλοφορεί το 'Jinx ' με το πρώτο τραγούδι του δίσκου να είναι το Big guns
Το '87 βγαίνει το προτελευταίο άλμπουμ το 'Defender'
Continental op 1987 (Defender )
Το '90 βγαίνει το τελευταίο άλμπουμ του Gallagher το 'Fresh evidence '
Slumming angel 1990 (Fresh evidence )
Φτάνοντας στο τέλος αυτού του αφιερώματος θα ήθελα να πω ότι ο Gallagher είναι από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες που πέρασαν από αυτόν τον κόσμο.Ένας άνθρωπος που έκανε μόνο αυτό που του άρεσε και είχε μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως.
Ακριβώς ένα χρόνο πριν ξεκίνησα αυτό εδώ το blog .Στην αρχή το ξεκίνησα τυχαία και από περιέργεια καθώς παρακολουθούσα διάφορα blogs που είχαν σαν θέμα τους πολλά και διαφορετικά αντικείμενα (μοτοσυκλέτα,φοιτητική ζωή,μουσική ).Έτσι σιγά-σιγά άρχισα να γράφω για οτιδήποτε έβρισκα ενδιαφέρον και να το επενδύω με ένα μουσικό κομμάτι ή ακόμα και να γράφω μικρές ιστοριούλες.Τον πρώτο μήνα που είχα το blog οι αναρτήσεις μου ήταν λίγο χύμα και είχαν και λίγο έναν εξομολογητικό τόνο.Μετά από λίγο καιρό έγραφα για πράγματα που εκείνη τη στιγμή τα θεωρούσα σημαντικά και υπήρχαν και φορές που είχα να γράψω καιρό,όχι γιατί δεν είχα κάτι να με απασχολεί αλλά γιατί δεν προλάβαινα και υπήρξαν και φορές δύο όλες και όλες μέχρι(ελπίζω για πολλές περισσότερες ) που το blog μετατράπηκε σε ραδιόφωνο και οι αναρτήσεις προσπάθησα να γίνουν με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίσει ραδιοφωνική εκπομπή .
Έτσι έφυγε το 2013 και μας βρήκε το 2014 με 17 κείμενα και το 18ο κείμενο να είναι λίγο μελαγχολικό για να έρθει το 19ο και να μας ξεσηκώσει και να περιμένει για το επόμενο το οποίο θα έχει σαν αφορμή μια γιορτή που γίνεται τις μέρες αυτές.
Και επειδή η μέρα είναι εορταστική ας βάλω ένα Bourbon
Σήμερα όπως λέει και ο τίτλος θα ασχοληθούμε με την πιο ιδιαίτερη δεκαετία που πέρασε ποτέ.Αυτή δεν είναι άλλη από την δεκαετία του ΄80 όπου είχε ένα δικό της χαρακτήρα σε πολλούς τομείς της ζωής των ανθρώπων που έζησαν αυτή τη δεκαετία.Θα ασχοληθούμε λοιπόν με την μουσική εκείνης της περιόδου και θα ψάξουμε να βρούμε τραγούδια όχι μόνο της disco αλλά και άλλων ειδών μουσικής (rock , pop )
θα ξεκινήσουμε λοιπόν το αφιέρωμα μας με duran-duran και wild boys.
Οι Duran Duran οι οποίοι βρίσκονται μαζί μας από το μακρινό 1978 απ΄όπου ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στο Μπερνινγκχαμ και θεωρούνται απο τα πιο πετυχημένα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980
Στη συνέχεια πάμε να ακούσουμε indeep και last night DJ saved my life
Στα παρακάτω links μπορείτε να βρείτε πληροφορίες σχετικά με το τραγούδι αλλα και με το συγκρότημα
http://en.wikipedia.org/wiki/Indeep
http://en.wikipedia.org/wiki/Last_Night_a_D.J._Saved_My_Life
Και μετά από τους indeep μια απο τις διασημότερες τραγουδίστριες των 80΄s Donna summerr και bad girls
Η Donna summer η οποία γεννήθηκε το 1948 στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης και ξεκίνησε να τραγουδάει ακολουθώντας το στυλ της Janis Joplin .
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%B1_%CE%A3%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%81
Στη συνέχεια και μετά από τα κακά κορίτσια συνεχίζουμε με γλυκά όνειρα
Οι εύρυθμοι λοιπόν είναι ένα ντουέτο Βρετανών μουσικών και συγκεκριμένα αποτελείται από την Annie Lenox και τον David Stewart
http://en.wikipedia.org/wiki/Eurythmics
Και μετά από τα γλυκά όνειρα θα κινηθούμε σε επικίνδυνες ζώνες
Και για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον kenny logginns πατήστε εδώ
http://kennyloggins.com/
Η συνέχεια στους Mo dern Talking
Αμέσως μετά ένα άλλο πασίγνωστο συγκρότημα progressive-rock tων 80's stynx
και mr Robotto
Δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι kiss
Όπως επίσης δεν μπορούν να λείψουν και οι stones
και φτάνουμε στο τέλος με Deep Purple και perfect strangers
Αυτή τη στιγμή έξω βρέχει.Είναι μια βροχή από αυτές που περιμένουν καιρό όμως όταν έρθει η ώρα να πέσουν εκείνη η στιγμή είναι τόσο μαγική που απλά ότι και να σκεφτώ αυτή την ώρα δεν μπορεί να το περιγράψει.Ειδικά όταν τυχαίνει να παίζει ένα τραγούδι σαν και αυτό τότε εκείνη η στιγμή είναι απλά απερίγραπτη
Η νύχτα ήταν ήσυχη. Από νωρίς είχε βγει στο στέκι του και το είχε ρίξει στο ποτό.Η μέρα του ήταν δύσκολη αλλά ήξερε ότι όταν θα γυρνούσε σπίτι τον περίμενε η μηχανή του και ο δρόμος.Αυτό ήταν κάτι που τον ηρεμούσε,να πάρει την μηχανή του,να βάλει μπρος αυτόν τον παλιό boxer κινητήρα να ανοίξει το γκάζι ίσα-ίσα για να ζεσταθεί το μοτέρ να βάλει πρώτη και να φύγει.Ο προορισμός άγνωστος συνήθως το αποφάσιζε ανάλογα με την όρεξη που είχε κάθε βράδυ μπορεί να γυρνούσε όλο το βράδυ στην πόλη και να έβλεπε τους ανθρώπους,μπορεί να πήγαινε στο μπαράκι να τα πιει και να σκεφτεί τη μέρα που πέρασε ή κάποια γυναίκα που γούσταρε όμως πάντα δεν σκεφτόταν εκείνη.
Αλλά σήμερα τα πράγματα ήταν διαφορετικά.Καθώς γυρνούσε μέσ' στην πόλη την είδε τυχαία έξω από ένα καφέ που είχε ανοίξει πρόσφατα.Ξαφνικά ένιωσε περίεργα και λιγάκι άβολα.Ο προορισμός αποφασίστηκε αμέσως,ήθελε να πάει να πιει, να την ξεχάσει ξανά όπως είχε κάνει και τότε να μην ταράζεται κάθε φορά που την έβλεπε.Αλλά σήμερα για ένα περίεργο λόγο αυτό το κόλπο δεν έπιανε. Όσο και αν έπινε δεν μπορούσε να την βγάλει από το μυαλό του.
Ήταν αδύνατο γιατί τον πονούσε το ότι δεν τις είχε εξομολογηθεί ποτέ αυτά που ένιωθε.Το πόσο την αγαπούσε,τα πράγματα που ήθελε να κάνουν μαζί,τα ταξίδια και τις βόλτες που ονειρεύονταν να πάνε.Έτσι με όλα αυτά πέρασε το βράδυ του ώσπου σιγά-σιγά άρχισε να έρχεται η αυγή και μαζί της ήρθε και η λύση στο μυαλό του.Το μπαράκι έκλεισε και αυτός ήταν στον δρόμο δίπλα στη μηχανή του αποφασισμένος να κάνει αυτό που είχε στο μυαλό του.Πήγε να ξεκινήσει αλλά η μίζα του είχε αντίθετη άποψη αφού δεν μπορούσε να κινήσει το πιστόνι του παλιού μοτέρ. Έκατσε για λίγο στο πλάι της μηχανής και της ψιθύρισε "έχω κουράγιο μόνο για μια μανιβελιά κούκλα μου μην με απογοητεύσεις ''.Ευτυχώς η μανιβελιά έπιασε και το μοτέρ άρχισε να μουγκρίζει προσπαθώντας να διώξει από πάνω του την υγρασία όλης της νύχτας.
Μετά από λίγα λεπτά ήταν στην εθνική. Είχε αποφασίσει να φύγει για όσο χρειαζόταν.Ήθελε να πάει σε ένα όμορφο μέρος και να σκέφτεται άλλα πράγματα εκτός από αυτήν. Από κάτω του ο κινητήρας του δούλευε ευχαριστημένος και ήταν σαν να του έλεγε "Άστα όλα πάνω μου εγώ θα σε πάω εκεί που πρέπει για να πάψεις να τη σκέφτεσαι εσύ απλά συνέχισε να οδηγάς "
Πριν από λίγο καιρό διάβαζα για μια ανακατασκευή μιας μηχανής που είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια ανθρώπων που απλά δεν είχαν ιδέα από μοτοσυκλέτες (ιδιοκτήτες και μηχανικοί ).Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να παρουσιάσει σημαντικές και μεγάλες φθορές μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα και να μην δουλεύει σωστά.Ώσπου η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατέληξε στα χέρια ενός ανθρώπου ο οποίος πίστεψε ότι αυτή η μοτοσυκλέτα μπορούσε να δουλέψει παρά τα όποια προβλήματα είχε μέχρι τότε.Ο ίδιος όπως αναφέρει δεν είχε γνώσεις μηχανικού αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να προχωρήσει στην ανακατασκευή της μηχανής.
Έτσι ξεκίνησε να ψάχνει κυρίως μέσα από το internet πληροφορίες που θα τον βοηθούσαν να ξανακάνει λειτουργικό το συγκεκριμένο μηχανάκι. Όλη αυτή η διαδικασία του πήρε μερικούς μήνες μέσα στους οποίους επιδιόρθωνε σταδιακά τα όποια προβλήματα είχαν τα μηχανικά μέρη καθώς επίσης και τα πλαστικά της μοτοσυκλέτας.Κάποια προβλήματα δεν επιδιορθώθηκαν ακριβώς απλά βρέθηκε ένας άλλος τρόπος για να είναι λειτουργική η μηχανή στο σύνολο της,για κάποια άλλα χρειάστηκε τη βοήθεια επαγγελματιών αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν απλά απίστευτο και η καλύτερη επισφράγιση των κόπων τόσων μηνών.
Θα αναρωτιέστε και με το δίκιο σας πως μου καρφώθηκε και τα γράφω όλα αυτά τέτοια ώρα.Γράφω για την συγκεκριμένη ιστορία επειδή μέσα από αυτή βλέπουμε πολλά αρνητικά όπως το που μπορεί να οδηγήσει η αδιαφορία και η προχειρότητα,αλλά και τι μπορεί να κάνει τελικά λίγη καλή διάθεση και μπόλικο ενδιαφέρον ενός ανθρώπου για κάτι το οποίο γουστάρει και συνεχίζει να πιστεύει σε αυτό ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι έχουν πάψει να πιστεύουν σε αυτό.Γιατί τελικά αν έχεις μεράκι για κάτι και το προσέχεις όπως πρέπει παύει να είναι όπως συνήθως !
Είχα ένα μήνα να γράψω εδώ στο blog.Ο λόγος ;Δεν έβρισκα κάτι που να μου δώσει αφορμή να σχολιάσω,μέχρι σήμερα.
Σήμερα που επιτέλους μετά από πολύ καιρό έβρεξε. Αυτή η βροχή έτσι όπως έπεσε ήταν σαν ένα ξέσπασμα,ήταν όπως ένα καταπιεσμένο βάσανο ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να το θάψει μέσα του και όλο τον πιέζει ώσπου ξαφνικά δεν αντέχει και λυτρώνεται από το βάσανο αυτό με το να κλαίει.
Η σημερινή βροχή λοιπόν ξεκίνησε σιγά-σιγά.Αρχικά ο ουρανός συννέφιασε και μετά από λίγο άρχισε να μαυρίζει δείγμα,ότι αυτό που θα επακολουθούσε θα ήταν μια δυνατή απότομη μπόρα θυμίζοντας κάτι από άνοιξη μέσα στο φθινόπωρο.Μετά από λίγο η μπόρα ξεκίνησε και όλος ο ουρανός σκοτείνιασε. Όλο αυτό είχε διάρκεια μερικά λεπτά αλλά ήταν αρκετό για να ανοίξει ο ουρανός.Τελικά μετά και από αυτό όλα βρέθηκαν ξανά στην παλιά τους συνηθισμένη ρουτίνα.
Έτσι λοιπόν,όπως έγραψα και στην αρχή,το ίδιο πράγμα το παθαίνει και ο άνθρωπος μερικές φορές,αφού καταπιέζει μέσα του πράγματα και συναισθήματα που τον ενοχλούν. Ώσπου τελικά έρχεται αυτό το ξέσπασμα για να φέρει μαζί του τη λύτρωση και τη λύση να φαίνεται καθαρή μέσα από τα δάκρυα,σε όποια προβλήματα τον καταπίεζαν.
Χτες μετά από καιρό πέτυχα μια εξαιρετική σειρά βίντεο που δείχνει ένα ταξίδι που έκανε μια παρέα τεσσάρων Γάλλων, οι οποίοι αποφάσισαν να κάνουν ένα ταξίδι από τη Γαλλία έως και την Ιταλία μέσω Ελβετίας και Σλοβενίας.Το μέσο το οποίο χρησιμοποίησαν ήταν μοτοσυκλέτες και συγκεκριμένα μοτοσυκλέτες supermoto δηλαδή κάτι σαν αυτό
Το συγκεκριμένο είδος μοτοσυκλέτας δεν είναι και τόσο καλό για να κάνει κανείς μεγάλα ταξίδια, παρόλα αυτά όμως οι ταξιδιώτες μας όχι μόνο τα προτίμησαν αλλά πέρασαν και μια χαρά από πάνω αν και είχαν κάποια απρόοπτα που λίγο έλειψε να τινάξουν το ταξιδιωτικό στον αέρα.
Το ταξιδιωτικό λοιπόν αποτελείται από έξι επεισόδια και το καθένα δείχνει τις διαδρομές από τις χώρες που περάσαν αλλά γίνεται αναφορά και στους συμμετέχοντες.Ενδεικτικά το 1ο επεισόδιο της σειράς
Ουσιαστικά αυτό που έκανε η συγκεκριμένη παρέα δείχνει μια προτίμηση κατά κύριο λόγο στην οδηγική απόλαυση και στο ταξίδι και λιγότερο στην άνεση και στην απλή διάσχιση αυτής της διαδρομής που επέλεξαν,γιατί θα μπορούσαν ωραιότατα να είχαν επιλέξει μηχανές μεγαλύτερου κυβισμού που να τους επέτρεπαν να διασχίσουν πιο γρήγορα,πιο εύκολα αλλά κυρίως ανετότερα αυτή τη διαδρομή.Τελικά η συγκεκριμένη παρέα έκανε πραγματικότητα το ρητό που λέει ότι 'καταλληλότερη μοτοσυκλέτα για το ταξίδι που ονειρεύεσαι είναι αυτή που ήδη έχεις '
Μετά από αρκετό καιρό βρήκα ένα ενδιαφέρον θέμα.Αγαπημένα τραγούδια που όταν τα ακούμε μας δημιουργούν την επιθυμία να κάνουμε ένα μεγάλο ταξίδι ή την βόλτα που εδώ και καιρό δεν προλαβαίνουμε να πάμε. 1ο τραγούδι για σήμερα
Pearl jam και alive.
2ο τραγούδι
moby-raining again
και επειδή όταν μιλάμε για τραγούδια που αφορούν τον δρόμο δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε το συγκεκριμένο τραγούδι.
3ο τραγούδι για σήμερα λοιπόν και Steppenwolf -born to be wild
Και μετά από τους Steepenwolf πάμε σε ένα τραγούδι από ένα σχετικά άγνωστο συγκρότημα της soythern rock.Molly Hatchet-last ride.
5ο τραγούδι και rory Gallagher και A million miles away
Συνεχίζουμε το δρόμο μας λοιπόν με lynyrd skynyrd και simple man
Επόμενη στάση Rainbow και Man on the silver mountain
και επειδή δρόμος χωρις zz top δε γίνεται la grange
Και λίγο πριν το τέλος αυτού του αφιερώματος Mike oldfield -shadow on the wall
Το συγκεκριμένο αφιέρωμα δε θα μπορούσε να μην είχε στη λίστα του το τραγούδι του Iggy Pop-the passenger
Καλό απόγευμα λοιπόν και να απολαμβάνετε ότι κάνετε !
Έχουν περάσει δύο εβδομάδες από τότε που έγινε αυτή η βόλτα.Η ανάμνηση της ακόμα και τώρα είναι μέσα στο μυαλό μου για ένα και μόνο λόγο , γιατί αυτή η βόλτα είχε έντονο το στοιχείο της εξερεύνησης και της αποβολής κάθε υποχρέωσης.Το αποτέλεσμα όλων αυτών ; Μετά από 45 χιλιόμετρα να ακούω μόνο τον ήχο της αλυσίδας του ποδηλάτου να πηγαίνει από το ένα γρανάζι στο άλλο και να μην σκέφτομαι απολύτως τίποτα.Με απλά λόγια δηλαδή η συγκεκριμένη βόλτα ήταν μια ατέλειωτη οδηγική νιρβάνα.
Είχαμε συνεννοηθεί με τη παρέα για τη συγκεκριμένη βόλτα από καιρό.Έτσι λοιπόν είχαμε πει να πάμε για μπάνιο σε ένα κοντινό χωριό με τα ποδήλατα.Αφού ορίστηκε το σημείο συνάντησης και για τους τρείς και η ώρα που θα ξεκινούσαμε από το προηγούμενο βράδυ,πάνω από ένα τραπέζι με μπύρες και ενώ όλη η πόλη απολάμβανε τη Σαββατιάτικη έξοδο της εγώ τι κοπάνησα νωρίς (λέμε τώρα γιατί 2 τη νύχτα δε το λες και νωρίς ) γιατί αύριο με περίμενε πολύς δρόμος και που να ήξερα ακόμα τι άλλο
Την επόμενη λοιπόν με τον πρώτο ήχο(και όχι με το πρώτο φως της μέρας όπως θα περίμεναν κάποιοι) από το ξυπνητήρι ήμουν όρθιος λες και θα περνούσα πρωινή αναφορά στο στρατό .Πέταξα λοιπόν ένα μαγιό και μια πετσέτα στο πάντα έτοιμο για βόλτα σακίδιο μου και τραγουδώντας το παρακάτω
άσμα,ξεκίνησα για το σημείο συνάντησης.Στο δρόμο πέτυχα και το Μάριο και έτσι σιγά-σιγά φτάσαμε στο σημείο συνάντησης που είχαμε κανονίσει όπου ήδη μας περίμενε ο έτερος ποδηλάτης της παρέας ο Τάσος.Με φούλ τη σύνθεση της ομάδας λοιπόν ξεκινήσαμε για το χωριό που θα παίρναμε το λουτρό μας το οποίο απείχε περίπου 1μιση ώρα η οποία πέρασε πολύ γρήγορα αφού στο δρόμο μιλούσαμε για διάφορα θέματα όπως το πόσο όμορφες γκόμενες είδαμε χτες έως ποιό μέγεθος ζάντας ήταν ιδανικό για καθημερινή χρήση,επιπλέον ο δρόμος είχε μια χάραξη η οποία περνούσε ακριβώς από κάτω από το βουνό που υπάρχει στη περιοχή έτσι η διαδρομή μας είχε και κάτι ολίγον φυσιολατρικό.
Φτάνοντας στο χωριό σταματήσαμε σε ένα mini-market για να πάρει ο υπογράφων κάτι να φάει και να μη λιμοκτονήσει από την πείνα και μετά και από αυτό φτάσαμε στο ποτάμι που για το υπόλοιπο της μέρας θα μας εξασφάλιζε τη δροσιά που τόσο θέλαμε.Εδώ να πω ότι το τηλέφωνο μου μετά από κάποια τηλέφωνα που έκανα έμεινε από κάρτα.Αλλά τίποτα δεν μας πτοεί λέω από μέσα μου στο γυρισμό απλά θα αυξήσω λίγο τα χιλιόμετρα της βόλτας μου για να πάρω κάρτα ακολουθώντας το Τάσο και πηγαίνοντας στο χωριό του.
Ξαφνικά εκεί πού κάναμε το μπάνιο μας μέσα στη δροσιά του ποταμού πέφτει τηλέφωνο από δύο φίλους οι οποίοι ήθελαν να έρθουν.Τι να κάνουμε και εμείς δεν μπορούσαμε να τους το αρνηθούμε και έτσι απλά η παρέα μεγάλωσε και από εκεί που είμασταν τρεις μπάκουροι οι οποίοι κοιτούσαν κορίτσι λες και το έβλεπαν για πρώτη φορά γίναμε πέντε.
Και δεν έφτανε μόνο αυτό αλλά με το που αυξήθηκε η παρέα άρχισαν να έρχονται και ωραίες παρουσίες στο ποτάμι.Ε τι να κάνουμε και εμείς μείναμε με το στόμα ανοιχτό και είχαμε ένα βλέμμα σαν το παρακάτω
Με αυτά και με κείνα λοιπόν και με την όρεξη και τη διάθεση ανεβασμένη απολαύσαμε το μπάνιο μας και αφού πέρασε το μεσημέρι και άρχισε να πέφτει ο ήλιος ξεκινήσαμε και εμείς σιγά-σιγά για τα σπίτια μας.Αυτή τη φορά το δρομολόγιο του γυρισμού ήταν ευκολότερο από κάθε άλλη φορά γιατί με αυτά που είδαμε ακόμα και στον γύρο Γαλλίας να τρέχαμε θα μας φαινόταν παιχνιδάκι.Φτάσαμε λοιπόν και στο χωριό που είχαμε πει να βρεθούμε το πρωί και εκεί ο Μάριος αποφάσισε να κατηφορίσει και εγώ με το Τάσο συνεχίσαμε την ανηφόρα για το χωριό του όπου θα έπαιρνα κάρτα.Ο δρόμος εύκολος και συνηθισμένος και για τους δυο μας και έτσι μετά από λίγη ώρα φτάσαμε στο χωριό του Τάσου.
Εκεί τελικά οι δρόμοι μας χώρισαν και συνέχισα μόνος μου για το μαγαζί που θα αγόραζα την κάρτα για το τηλέφωνο.Φτάνοντας στο μαγαζί αγόρασα την περιβόητη κάρτα επιτέλους και έκατσα για λίγη ώρα να ξεκουραστώ και να μαζέψω δυνάμεις για το μακρύ δρόμο του γυρισμού.
Μετά και από αυτό ήμουν έτοιμος,ξεκίνησα λοιπόν και όπως οδηγούσα μαζί με τον αεράκι που ερχόταν στο πρόσωπό μου ξαφνικά μου ήρθε και μία εξαιρετική ιδέα για να κάνω τη κυριακάτικη βόλτα μου ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.Η ιδέα πολύ απλή και εύκολα πραγματοποιήσιμη.Το πρωί λοιπόν με τα παιδιά είχα κάνει τη αριστερή μεριά του βουνού,γιατί όχι λοιπόν να μην έκανα και την δεξιά τώρα το απόγευμα που είχε πέσει λίγο ο ήλιος και είχα αρκετή ώρα σε περίπτωση που έπαιρνα έναν άγνωστο δρόμο και έπρεπε να ψάχνω πάλι το δρόμο που θα με επανέφερε στον πολιτισμό.Η απόφαση πάρθηκε στα γρήγορα και το αριστερό χέρι τεντώθηκε για να παίξει τον ρόλο φλας,και ω του θαύματος τι δρόμος είναι αυτός μαγεία.Κατηφορικός με αρκετές στροφούλες αλλά μετά από λίγο είχε μια ανηφόρα άλλο πράγμα αλλά δεν πτοούμαστε καθόλου και με το μυαλό στα πρωινά ξωτικά που είδα στο ποτάμι η ανηφόρα βγήκε γρήγορα και εύκολα.Μετά την ανηφόρα αισθανόμουν σαν να έκανα ταξίδι στο χρόνο και να μεταφέρθηκα εικοσιπέντε χρόνια πίσω με το χωριό που αντίκρισα μπροστά μου.Μπαίνοντας στο χωριό ξεκίνησε και η κατηφόρα πράγμα που με ξεκούρασε.Και ξαφνικά ω πα μεγάλε φρένο να μην πατήσουμε κανένα χωριανό .Ευτυχώς τη γλυτώσαμε αλλα βγαίνοντας από το χωριό βλέπω μπροστά μου να απλώνεται δρόμος καλός,και πάνω που λέω εδώ είμαστε θα τρέξουμε λιγάκι,βλέπω ένα κοπάδι γελάδια στα πενήντα μέτρα παρέα με το βοσκό τους.Αρχίζουν και με ζώνουν τα φίδια λοιπόν γιατί μέσα στο κοπάδι βλέπω και δυο τρεις ταύρους και απευθείας μου έρχονται σκηνές από Ισπανία και δε θέλω να φανταστώ αυτούς τους ταύρους να με πάρουν στο κατόπι.Ευτυχώς όμως βλέπω ένα χωματόδρομο σε καλή κατάσταση στα δεξιά μου και χαρούμενος για το γεγονός αφιερώνω ένα παντιλίκι στο βοσκό και μπαίνω μέσα στο χωματόδρομο ελπίζοντας να βγάζει λίγο πιο κάτω και να μη χαθώ. Αμ δε στα πενήντα μέτρα που το έχω σκεφτεί βλέπω μια διχάλα και αποφασίζω να πάρω το δρόμο που πήγαινε αριστερά.Συνεχίζω λοιπόν και εκεί που προχωρούσα ωραία και καλά ο δρόμος ξαφνικά τελειώνει.Τι να κάνουμε πάλι πίσω στη διχάλα λοιπόν και αυτή τη φορά παίρνω το δεξιά δρόμο που όπως αποδείχτηκε παρά τη διασταύρωση που συνάντησα παρακάτω ήταν ο σωστός. Μπαίνοντας λοιπόν σε αυτόν τον δρόμο συνάντησα μια διασταύρωση,σταματάω και το σκέφτομαι για λίγο αν συνέχιζα ευθεία δεν ήξερα σίγουρα που έβγαζε ο δρόμος,αν συνέχιζα δεξιά το πιο πιθανό θα ήταν να έκανα πάλι ταξίδι στο χρόνο οπότε αποφάσισα να πάρω τον αριστερό δρόμο,επιλογή που όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια ήταν σωστή και σαν επιβράβευση της επιλογής μου μετά από λίγο άκουσα νερό να τρέχει και είδα μια πομόνα. Η στάση επιτακτική και αφού ήπια δροσερό νεράκι συνέχισα τη διαδρομή μου και τελικά κατέληξα,από έναν δρόμο που είχα να κάνω χρόνια σε ένα δασάκι όπου έκανα ακόμα μια στάση για να περάσω την κάρτα που αγόρασα στο τηλέφωνο.Αφού έγινε και αυτό συνέχισα πλέον από την ανιαρή άσφαλτο τον βαρετό πλέον δρόμο του γυρισμού και τελικά μετά από πενήντα περίπου χιλιόμετρα έφτασα πίσω στη βάση μου κουρασμένος αλλά γεμάτος εικόνες.
Τελειώνοντας αυτό το κείμενο και αν ακόμα διαβάζει κανείς αυτή τη παράγραφο θα ήθελα να πω ότι αυτή η βόλτα ήταν από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια που έχω κάνει έως τώρα αλλά ταυτόχρονα είναι και από τις ομορφότερες για ένα και μοναδικό λόγο γιατί ήταν απρογραμμάτιστη από τη μέση και έπειτα !
Πριν λίγες μέρες ενώ άκουγα διάφορα τραγούδια στο ίντερνετ βρήκα αυτό το βιντεάκι. Τραγούδι γνωστό και από τα καλύτερα του Μάλαμα.Πρώτη φορά το άκουγα σε ζωντανή εκτέλεση και αυτό που είπε στην αρχή του τραγουδιού ,πραγματικά το θεωρώ μεγάλη αλήθεια.
Σήμερα όλοι θέλουν να γίνουν κάτι . Και λέγοντας κάτι εννοώ κάτι μεγάλο που να σέβονται αυτοί που τους γνωρίζουν αλλά και γενικά ο υπόλοιπος κόσμος .Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κάποιοι να αγχώνονται υπερβολικά για να πετύχουν αυτό το στόχο και καταλήγουν στο τέλος να είναι στρεσσαρισμένοι ή ακόμα χειρότερα κάποιοι καταλήγουν να είναι απογοητευμένοι με τον εαυτό τους έχοντας χάσει την αυτοεκτίμηση τους.Βέβαια υπάρχει και η άλλη πλευρά,όπου κάποιος πετυχαίνει να γίνει αυτό που υποτίθεται πως θέλει και τελικά μετά από λίγο καιρό καταλαβαίνει πως αυτό που είναι τώρα δεν τον ικανοποιεί και αρχίζει να βρίσκει τρόπους και μέσα ώστε να ασχοληθεί με κάτι άλλο.Σε έναν ιδανικό κόσμο λοιπόν θα έπρεπε ο άνθρωπος να γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του και να κάνει πράγματα για τα οποία πραγματικά είναι ικανός και όχι κάτι το οποίο πιστεύει ότι μπορεί να κάνει μέσα από μια ψευδαίσθηση στην οποία του έχουν επιτρέψει να ζήσει.
Επιπλέον σήμερα όλοι θέλουν να είναι κάποιοι .Αυτό είναι ορατό στα ακριβά ρούχα,στα ακριβά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες και γενικά σε ένα τρόπο ζωής πολύ διαφορετικό που θέλει να δείξει ότι αυτός που έχει κάτι το εξεζητημένο συμβολίζει και κάτι ,όμως επειδή αυτός ο τρόπος ζωής έχει επικρατήσει σήμερα έχει χάσει και το νόημα του με αποτέλεσμα όλοι να ψάχνουν συνεχώς κάτι που να κάνει τη διαφορά και συνήθως αυτό το κάτι είναι κάτι το μικρό ενώ κανονικά θα μπορούσε να ήταν κάτι που να κάνει πραγματικά τη διαφορά.
Τελικά το συμπέρασμα μετά από όλα αυτά είναι ένα. Έχουμε καταντήσει να είμαστε ένα σύνολο που στη πλειοψηφία του υποκρίνεται. Όλο αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα και συνεχώς να ψάχνουμε να ικανοποιήσουμε τις όλο και περισσότερες ανάγκες που μας δημιουργούνται με κάτι το ψεύτικο που καταλήγει τελικά να μας κρατά μέσα σε μια μεγάλη ψευδαίσθηση εμποδίζοντας μας να δούμε τον πραγματικό κόσμο.Δηλαδή αυτό που είμαστε .
gif..gif)
