Ένα βροχερό νανούρισμα

 Αυτή τη στιγμή έξω βρέχει.Είναι μια βροχή από αυτές που περιμένουν καιρό όμως όταν έρθει η ώρα να πέσουν εκείνη η στιγμή είναι τόσο μαγική που απλά ότι και να σκεφτώ αυτή την ώρα δεν μπορεί να το περιγράψει.Ειδικά όταν τυχαίνει να παίζει ένα τραγούδι σαν και αυτό τότε εκείνη η στιγμή είναι απλά απερίγραπτη

Με αφορμή βροχερή

Είχα ένα μήνα να γράψω εδώ στο blog.Ο λόγος ;Δεν έβρισκα κάτι που να μου δώσει αφορμή να σχολιάσω,μέχρι σήμερα.
  Σήμερα που επιτέλους μετά από πολύ καιρό έβρεξε. Αυτή η βροχή έτσι όπως έπεσε ήταν σαν ένα ξέσπασμα,ήταν όπως ένα καταπιεσμένο βάσανο ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να το θάψει μέσα του και όλο τον πιέζει ώσπου ξαφνικά δεν αντέχει και λυτρώνεται από το βάσανο αυτό με το να κλαίει.
  Η σημερινή βροχή λοιπόν ξεκίνησε σιγά-σιγά.Αρχικά ο ουρανός συννέφιασε και μετά από λίγο άρχισε να μαυρίζει δείγμα,ότι αυτό που θα επακολουθούσε θα ήταν μια δυνατή απότομη μπόρα θυμίζοντας κάτι από άνοιξη μέσα στο φθινόπωρο.Μετά από λίγο η μπόρα ξεκίνησε και όλος ο ουρανός σκοτείνιασε. Όλο αυτό είχε διάρκεια μερικά λεπτά αλλά ήταν αρκετό για να ανοίξει ο ουρανός.Τελικά μετά και από αυτό όλα βρέθηκαν ξανά στην παλιά τους συνηθισμένη ρουτίνα.
 Έτσι λοιπόν,όπως έγραψα και στην αρχή,το ίδιο πράγμα το παθαίνει και ο άνθρωπος μερικές φορές,αφού καταπιέζει μέσα του πράγματα και συναισθήματα που τον ενοχλούν. Ώσπου τελικά έρχεται αυτό το ξέσπασμα για να φέρει μαζί του τη λύτρωση και τη λύση να φαίνεται καθαρή μέσα από τα δάκρυα,σε όποια προβλήματα τον καταπίεζαν.

   

Πανέμορφο τόξο ...ουράνιο

Υπάρχουν μέρες που ξεκινάνε όμορφα.Ξυπνάς το πρωί, ανοίγεις τα παντζούρια και πάνω που υποσυνείδητα γκρινιάζεις για τις σκοτούρες που σε περιμένουν βλέπεις μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα,και ας είναι εφτά το πρωί ,και ας έχει πάλι κίνηση και φασαρία,σου φτάνει που μετά από καιρό βλέπεις και πάλι ήλιο.
                          

Ξεκινάς λοιπόν τη μέρα σου ορεξάτος και χαρούμενος.Ώσπου μετά από λίγο όλα στραβώνουν και αρχίζει να ρίχνει μια βροχή που όμοια της ελάχιστες φορές έχεις πετύχει ξανά.Ξαφνικά μαζί με το καιρό που χάλασε αισθάνεσαι και τη διάθεση σου να χαλάει,και όλα αυτά γιατί ; απλά για μια βροχούλα που άρχισε να πέφτει ,και είναι και ανοιξιάτικη.Κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι δεν αξίζει να χαλιέσαι για κάτι τόσο απλό.Τελικά φτάνεις στο σημείο να απολαμβάνεις όλο το σκηνικό παρ'όλο που είσαι βρεγμένος ως το κόκαλο,δεν σε νοιάζει γιατί εκείνη την ώρα μυρίζεις και αισθάνεσαι πράγματα που άλλες φορές δεν τα καταλαβαίνεις καν.και μετά από όλα αυτά βλέπεις και το ουράνιο τόξο και η χαρά σου δεν περιγράφεται.

Έτσι ακριβώς είναι και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε.Μια δύσκολη εργασία για το σχολείο ή το πανεπιστήμιο,ένα απαιτητικό επάγγελμα,μια φορτωμένη μέρα με δουλειές που δεν προλαβαίνεις να πάρεις ούτε μια ανάσα. Όλα είναι σαν μια ανοιξιάτική βροχή που έρχεται για λίγο και φεύγει αλλά μέσα σε αυτό το ελάχιστο διάστημα έχει αλλάξει όλο τον κόσμο.Το ίδιο ακριβώς είναι και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο οποιοσδήποτε.Μέσα από αυτές ο καθένας ανακαλύπτει κομμάτια του εαυτού του που δεν ήξερε ότι υπάρχουν και όταν τελικά καταφέρνει να τις ξεπεράσει τότε η ικανοποίηση που αισθάνεται είναι σαν να βγαίνει το ουράνιο τόξο και αυτό που νιώθει εκείνη τη στιγμή είναι κάτι πραγματικά ........όμορφο.