Ο ποιητής και το σκαθάρι

Δώδεκα η ώρα ,9 Δεκέμβρη και πάνω που θα το ξεχνούσα.Τη μέρα που πέρασε πριν 34 χρόνια έφυγε από αυτόν τον πλανήτη ένας τραγουδιστής που ήταν από τους λίγους οι οποίοι σημείωσαν τέτοια επιτυχία.Κοιτάξτε τώρα μια σύμπτωση πριν από 71 χρόνια σαν σήμερα γεννήθηκε επίσης ένας πολύ μεγάλος τραγουδιστής .Για όσους αναρωτιούνται ακόμα, οι δύο αυτοί τόσο σημαντικοί για τη μουσική άνθρωποι δεν είναι άλλοι από τον John Lennon και τον Jim Morrisson.Απόψε το βράδυ λοιπόν θα προσπαθήσω να συνδυάσω δύο διαφορετικούς μουσικούς και σαν στύλ μουσικής αλλά και σαν στυλ ζωής.Για φανταστείτε πως θα είναι

και καθώς η φαντασία αυτή μεγαλώνει ανοίγουν οι πόρτες και ξαφνικά μέσα από την ομίχλη και τη βροχή εμφανίζονται από το πουθενά

Κάποιοι περίεργοι άνθρωποι

τους ακούς να μιλάνε για κάτι.Πλησιάζεις περίεργος και ξαφνικά ακούς :give peace a chance !

  Συνεχίζεις λίγο πιο κάτω και ξαφνικά βλέπεις έναν άνθρωπο μοναχό του να μονολογεί
"I am a working class hero "

Προσπερνάς και στην επόμενη διασταύρωση βλέπεις μια γυναίκα να κάνει απεγνωσμένα ωτοστοπ. Σταματάς και τι ρωτάς
"που θέλετε να πάτε ?"
Η απάντηση της μονολεκτική
"LA "

Μετά από λίγα χιλιόμετρα ανοίγεις το ραδιόφωνο και ακούς ένα τραγούδι απλά για να έχεις συντροφιά στο δρόμο

Από το πουθενά  το τραγούδι αλλάζει και το επόμενο έρχεται να δώσει ένα χαρούμενο κάπως τόνο

Πλησιάζοντας στον προορισμό σου αισθάνεσαι κάτι να σε διαπερνάει και να σε μεταφέρει πίσω στη πραγματικότητα

Ξυπνάς και προσπαθώντας να καταλάβεις τι έγινε καταλήγεις ότι κάποια πράγματα καλά είναι να τα αφήνεις μόνα τους να σου φανερώσουν τι θέλουν να πουν

Καλό βράδυ !!!

 

Δίλημμα

Είναι κάποιες φορές που έχεις καιρό να ακούσεις ένα τραγούδι,ένα καλό τραγούδι !Τότε έρχεται εκείνη η στιγμή που αυτό το τόσο διάσημο site με video βάζει τα δυνατά του και σου βγάζει ένα τραγούδι που πραγματικά είχες καιρό να ακούσεις και  απλά μένεις να απολαμβάνεις τη στιγμή είτε συμπάσχεις με το τραγούδι ή θα ήθελες να συμπάσχεις. Και είναι σαν να μπαίνεις σε μια μαγική χρονομηχανή που σε πηγαίνει στην εποχή εκείνη που γράφτηκε το τραγούδι και φαντάζεσαι πως ήταν ο κόσμος τότε,αναρωτιέσαι 'αλήθεια πόσοι να αγάπησαν με αυτό το τραγούδι ;' 'πόσες παρέες να το τραγούδησαν κάποιο βράδυ ;'.Και ξάφνου με το τέλος του τραγουδιού επανέρχεσαι στη πραγματικότητα και αναρωτιέσαι τελικά πόση ομορφιά μπορεί να κρύβει ένα τραγούδι ;

confession of love

Εξομολόγηση της αγάπης,όπα ρε μεγάλε κάτι μας είπες μας πέταξες και ένα τραγούδι του Dylan και νομίζεις ότι το κάλυψες το θέμα.Εδώ με καθαρά καψουροτράγουδα και δεν θέλουν να κάνουν σχέση και πιστεύεις ότι με ένα τραγούδι του Dylan θα καταλάβουν την καψούρα που έχουμε για πάρτη τους  .Αυτό θα σκεφτούν πολλοί που θα διαβάσουν αυτό το κείμενο.Η απάντηση κρύβεται στο ίδιο το τραγούδι (σώπα )και ξεκινώ με τους στοίχους του τραγουδιού .

   http://www.bobdylan.com/us/songs/wedding-song

Στο συγκεκριμένο τραγούδι ο Dylan κάνει το πιο απλό πράγμα του κόσμου αφήνει τον έρωτα να μιλήσει αυτό τον κατεργάρη  μικρό θεό που τυραννάει γλυκά όλο τον κόσμο ανά τους αιώνες 

Στον πρώτο στίχο λέει μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες 

"Σ'αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε περισσότερο από τον χρόνο και περισσότερο από τη ίδια την αγάπη "

   Στη συνέχεια η κατάσταση σοβαρεύει ακόμα περισσότερο

"Σ'αγαπώ περισσότερο από το χρήμα και από τα άστρα "

 Ναι ladies and gendlmen όσο περίεργο και αν ακούγεται η αληθινή καψούρα ο αληθινός έρωτας είναι πέρα από τα χρήματα,ακόμα και πιο πάνω από το σύμπαν ολόκληρο 

και όπως λέει και στη συνέχεια η αγάπη είναι πέρα από την ίδια την ζωή,συμβολίζει μια ολοκλήρωση και μια απελευθέρωση καθώς και μια εξομολόγηση χωρίς όρια 

"Σ'αγαπώ περισσότερο και ακόμα δεν έχω αρχίσει "

και δε ξέρω αν το ξέρετε αγάπη είναι όταν κάποιος αισθάνεται ότι ακόμα και με την αναπνοή του συντρόφου του γίνεται πλουσιότερος.

  Αγάπη επίσης είναι και όταν κάποιος αισθάνεται ότι δραπετεύει από τα βάσανα που τον κυριεύουν μόνο όταν είναι δίπλα σε αυτόν που τον αγαπάει 

Αγάπη επίσης είναι και η ικανοποίηση και εκείνο το αίσθημα ότι (πως να το γράψω,ά το βρήκα !)"Έσβησες τη δίψα μου και ικανοποίησες το κάψιμο στη ψυχή μου "έτσι το γράφει ο ερωτευμένος τότε Dylan έτσι θα γράψω και εγώ λοιπόν 

Η αγάπη αγαπητέ αναγνώστη δε σταματάει απλά με ένα σε γουστάρω ή ένα σε θέλω.Οι σκέψεις δύσκολα φεύγουν από αυτήν που αγάπησες και αν φύγουν αλοίμονο μας 

"οι σκέψεις μου για εσένα ποτέ δεν θα σταματήσουν να σκοτωθώ αν λέω ψέματα "

Η αγάπη είναι αυταπάρνηση

"θα θυσίαζα τον κόσμο για εσένα "

είναι απλά πράγματα (η αγάπη ) 

"Θα παίξουμε το καλύτερο που ξέρουμε όσο και αν αξίζει "

Η ευτυχία είναι πάντα το άλλο πρόσωπο της σχέσης 

"αλλά η ευτυχία για εμένα είσαι εσύ"

όταν κάποιος αγαπάει πραγματικά προκύπτει ο παρακάτω στοίχος 

"Σ'αγαπώ περισσότερο από όλα αυτά με μια αλύγιστη αγάπη "

Α και για να μη ξεχνιόμαστε !

"και αν υπάρχει αιωνιότητα θα σε αγαπώ ξανά"

Το γνωστό ρητό 

"δεν μπορείς να δεις ότι γεννήθηκες για να είσαι πλάι μου και εγώ γεννήθηκα για να είμαι μαζί σου "

"είσαι το άλλο μου μισό το κομμάτι που λείπει "

και για το τέλος αναγνώστη μου η εξομολόγηση της πίστης 

"και δεν θα μπορούσα ποτέ να σε αφήσω να φύγεις ότι και αν γίνει "

Αυτό λοιπόν είναι ένα τραγούδι το οποίο αποτελεί προϊόν καθαρού έρωτα ,Σαν ένα καλό παλιό κρασί.Εγώ το μόνο που έχω να πω ακόμα είναι 

"απολαύστε το υπεύθυνα "(το τραγούδι σαν τραγούδι και την καψούρα σαν καψούρα ! ) 

Καλό βράδυ ! 

  

Βραδυνή εξομολόγηση

   Εδώ και μια εβδομάδα ξεκίνησα και πάλι να παίζω κιθάρα.Ο λόγος για τον οποίο τα είχα παρατήσει ήταν ότι η κιθάρα μετά από ένα διάστημα με τις ίδιες χορδές  άρχισε να μην αποδίδει τα αναμενόμενα γιατί οι χορδές της χρειαζόταν αλλαγή.Δυστυχώς όμως αυτό έγινε την χειρότερη περίοδο από πλευράς προσωπικού χρόνου αφού οι υποχρεώσεις για την σχολή μου είχαν βαλθεί να τρέξουν formula 1 χωρίς να με ρωτήσουν.Έτσι η κιθάρα μετά και από μια προσπάθεια να αλλάξω μόνος μου χορδές έμεινε για περίπου τρεις μήνες να εκτελεί χρέη διακοσμητικού στοιχείου στο δωμάτιο μου.Ώσπου ήρθε το τέλος του φετινού εξαμήνου και λίγο η  καλοκαιρινή περίοδος που ξεκινούσε λίγο και η ξεκούραση από ένα εξάμηνο το οποίο ήταν πολύ απαιτητικό,κάτι και ο καιρός που μπερδεύτηκε και άρχισε να ρίχνει που και που και από καμία βροχή,άρχισα να σκέφτομαι την επαναφορά του υπέροχου αυτού μουσικού οργάνου σε λειτουργική κατάσταση.Εδώ μπαίνουν στη μέση οι γνωριμίες λοιπόν και ευτυχώς είμαι τυχερός αφού ο αδερφός ενός φίλου έχει μεράκι και πολλές γνώσεις πάνω στην κιθάρα και μετά από την απαραίτητη συνεννόηση η κιθάρα μεταφέρθηκε στο σπίτι του φίλου όπου μετά από δύο μέρες ήταν και πάλι σε λειτουργική κατάσταση.
   Πήγα να τη πάρω λοιπόν ένα ζεστό απόγευμα του Αυγούστου (που θα έλεγε και ένας μεγάλος πεζογράφος ) και η όλη φάση όταν τη πήρα στα χέρια μου ήταν με δύο λέξεις : αξία ανεκτίμητη.
Αξία ανεκτίμητη γιατί αυτή η κιθάρα ήρθε από το πουθενά στα χέρια μου και από τότε κάθε φορά που ασχολούμαι μαζί της η στιγμή εκείνη απλά δεν περιγράφεται .
Αξία ανεκτίμητη γιατί μετά από ένα μεγάλο διάστημα χωρίς να μπορώ να παίξω βρήκα και πάλι το μεράκι για να ασχοληθώ με αυτό το υπέροχο όργανο, και κατάλαβα πράγματα που δεν τα είχα συνειδητοποιήσει μέχρι τώρα για τον τρόπο με τον οποίο παίζω.
   

         

An irish taste of blues and rock

  Μετά από καιρό είμαι και πάλι εδώ.Ο λόγος ; Ο λόγος που απόψε γράφω αυτό το κειμενάκι δεν είναι άλλος από το να θυμηθούμε έναν από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες της blues και της rock μουσικής,τον Rory gallagher.Χθες (Σάββατο) ήταν η 19η επέτειος από τον θάνατο του στις 14 Ιουνίου του 1995.
  Ο Rory Gallagher γεννήθηκε το μακρινό 1949 .Συγκεκριμένα στις 2 Μαρτίου στο Bellyshannon της Ιρλανδίας.Μεγάλωσε στο Cork όπου σε ηλικία 9 ετών αγοράζει την πρώτη του ακουστική κιθάρα και μαθαίνει μόνος του να παίζει τα πρώτα του ακόρντα.Στη συνέχεια διακρίνεται σε ένα διαγωνισμό και κερδίζει την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα.Σχηματίζει το πρώτο του συγκρότημα τους Fontana showband και παίζει ως support group σε άλλες μπάντες.Το 1965 μετά από τις συναυλίες που έδωσε για πρώτη φορά στο εξωτερικό με τους impact,σχηματίζει τους taste με τον Roger Mccracken στο μπάσο και τον John Wilson στα drums.Ας τους απολαύσουμε σε ένα τραγούδι από τη συναυλία που δώσανε στο Λονδίνο το 1969

  Το 1970 κυκλοφορεί τα πρώτα τους άλμπουμ με τίτλο ''tastste'' και ''On the bords ''.Τελευταίο άλμπουμ του Rory Gallagher με τους taste είναι το '' Live taste '' το 1971.
  Μετά την διάλυση των Τaste ο Gallagher φτιάχνει την προσωπική του μπάντα(Rory Gallagher band ) με τον Gerry McAvoy στo μπάσο και τον Wilgar Cambpell στα drums.Το πρώτο άλμπουμ της μπάντας έχει το όνομα του Gallagher και με τραγούδια όπως το παρακάτω η πορεία του είναι εξαιρετική.

   
Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και το ''deuce'' που συμπεριλαμβάνεται το τραγούδι ''used to be''

  Στη συνέχεια κυκλοφορούν το ''live in euope''(1972) και το ''Irish tour ''(1974) όπου περιλαμβάνονται οι συναυλίες του σε Ευρώπη και Ιρλανδία.Μεταξύ των δύο ζωντανών άλμπουμ ο Gallagher βρίσκεται σε μια εξαιρετική φάση (1973) και κυκλοφορεί τρία άλμπουμ (blueprint,bullfrog blues,Tattoo ) και συμμετέχει στην ηχογράφηση του ''London session ''του Muddu Waters και Jerry le Lewis.

Walk on hot coals (Blue print και bullfrog blues )

A million miles away (Tattoo )

  Το '75 κυκλοφορεί το άλμπουμ 'Against the grain ' και το '76 από τη capo records το άλμπουμ που θεωρείται το κορυφαίο του το 'Calling card '

Do you read me 1976 (Calling card)

  
Το '78 και το '79 κυκλοφορεί τα άλμπουμ 'Photo finish' και 'Top priority '

Shadow play 1978 (Photo finish)

Bad penny 1978 (Top priority )

Το '82 κυκλοφορεί το 'Jinx ' με το πρώτο τραγούδι του δίσκου να είναι το Big guns

Το '87 βγαίνει το προτελευταίο άλμπουμ το 'Defender'
Continental op 1987 (Defender )

Το '90 βγαίνει το τελευταίο άλμπουμ του Gallagher το 'Fresh evidence '
Slumming angel 1990 (Fresh evidence )

  Φτάνοντας στο τέλος αυτού του αφιερώματος θα ήθελα να πω ότι ο Gallagher είναι από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες που πέρασαν από αυτόν τον κόσμο.Ένας άνθρωπος που έκανε μόνο αυτό που του άρεσε και είχε μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως.

Πηγές

http://www.rorygallagher.com/
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%8C%CF%81%CF%85_%CE%93%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%87%CE%B5%CF%81
http://rorygallagher.wordpress.com/

Ένας χρόνος Rockfun

Ακριβώς ένα χρόνο πριν ξεκίνησα αυτό εδώ το blog .Στην αρχή το ξεκίνησα τυχαία και από περιέργεια καθώς παρακολουθούσα διάφορα blogs που είχαν σαν θέμα τους πολλά και διαφορετικά αντικείμενα (μοτοσυκλέτα,φοιτητική ζωή,μουσική ).Έτσι σιγά-σιγά άρχισα να γράφω για οτιδήποτε έβρισκα ενδιαφέρον και να το επενδύω με ένα μουσικό κομμάτι ή ακόμα και να γράφω μικρές ιστοριούλες.Τον πρώτο μήνα που είχα το blog οι αναρτήσεις μου ήταν λίγο χύμα και είχαν και λίγο έναν εξομολογητικό τόνο.Μετά από λίγο καιρό έγραφα για πράγματα που εκείνη τη στιγμή τα θεωρούσα σημαντικά και υπήρχαν και φορές που είχα να γράψω καιρό,όχι γιατί δεν είχα κάτι να με απασχολεί αλλά γιατί δεν προλάβαινα και υπήρξαν και φορές δύο όλες και όλες μέχρι(ελπίζω για πολλές περισσότερες ) που το blog μετατράπηκε σε ραδιόφωνο και οι αναρτήσεις προσπάθησα να γίνουν με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίσει ραδιοφωνική εκπομπή .
 Έτσι έφυγε το 2013 και μας βρήκε το 2014 με 17 κείμενα και το 18ο κείμενο να είναι λίγο μελαγχολικό για να έρθει το 19ο και να μας ξεσηκώσει και να περιμένει για το επόμενο το οποίο θα έχει σαν αφορμή μια γιορτή που γίνεται τις μέρες αυτές.
 Και επειδή η μέρα είναι εορταστική ας βάλω ένα Bourbon

   

80's afternoon

Σήμερα όπως λέει και ο τίτλος θα ασχοληθούμε με την πιο ιδιαίτερη δεκαετία που πέρασε ποτέ.Αυτή δεν είναι άλλη από την δεκαετία του ΄80 όπου είχε ένα δικό της χαρακτήρα σε πολλούς τομείς της ζωής των ανθρώπων που έζησαν αυτή τη δεκαετία.Θα ασχοληθούμε λοιπόν με την μουσική εκείνης της περιόδου και θα ψάξουμε να βρούμε τραγούδια όχι μόνο της disco αλλά και άλλων ειδών μουσικής (rock , pop )
 θα ξεκινήσουμε λοιπόν το αφιέρωμα μας με duran-duran και wild boys.

Οι Duran Duran οι οποίοι βρίσκονται μαζί μας από το μακρινό 1978 απ΄όπου ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στο Μπερνινγκχαμ και θεωρούνται απο τα πιο πετυχημένα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980
 Στη συνέχεια πάμε να ακούσουμε indeep και last night DJ saved my life

Στα παρακάτω links μπορείτε να βρείτε πληροφορίες σχετικά με το τραγούδι αλλα και με το συγκρότημα
http://en.wikipedia.org/wiki/Indeep
http://en.wikipedia.org/wiki/Last_Night_a_D.J._Saved_My_Life
Και μετά από τους indeep μια απο τις διασημότερες τραγουδίστριες των 80΄s Donna summerr και bad girls

Η Donna summer η οποία γεννήθηκε το 1948 στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης και ξεκίνησε να τραγουδάει ακολουθώντας το στυλ της Janis Joplin .
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%B1_%CE%A3%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%81
 Στη συνέχεια και μετά από τα κακά κορίτσια συνεχίζουμε με γλυκά όνειρα

Οι εύρυθμοι λοιπόν είναι ένα ντουέτο Βρετανών μουσικών και συγκεκριμένα αποτελείται από την Annie Lenox και τον David Stewart
 http://en.wikipedia.org/wiki/Eurythmics
Και μετά από τα γλυκά όνειρα θα κινηθούμε σε επικίνδυνες ζώνες

Και για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον kenny logginns πατήστε εδώ
http://kennyloggins.com/
Η συνέχεια στους Mo dern Talking

Αμέσως μετά ένα άλλο πασίγνωστο συγκρότημα progressive-rock tων 80's stynx
και mr Robotto

 Δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι kiss

Όπως επίσης δεν μπορούν να λείψουν και οι stones

και φτάνουμε στο τέλος με Deep Purple και perfect strangers

Ένα βροχερό νανούρισμα

 Αυτή τη στιγμή έξω βρέχει.Είναι μια βροχή από αυτές που περιμένουν καιρό όμως όταν έρθει η ώρα να πέσουν εκείνη η στιγμή είναι τόσο μαγική που απλά ότι και να σκεφτώ αυτή την ώρα δεν μπορεί να το περιγράψει.Ειδικά όταν τυχαίνει να παίζει ένα τραγούδι σαν και αυτό τότε εκείνη η στιγμή είναι απλά απερίγραπτη