Ξημέρωμα Σαββάτου

   Η νύχτα ήταν ήσυχη. Από νωρίς είχε βγει στο στέκι του και το είχε ρίξει στο ποτό.Η μέρα του ήταν δύσκολη αλλά ήξερε ότι όταν θα γυρνούσε σπίτι τον περίμενε η μηχανή του και ο δρόμος.Αυτό ήταν κάτι που τον ηρεμούσε,να πάρει την μηχανή του,να βάλει μπρος αυτόν τον παλιό boxer κινητήρα να ανοίξει το γκάζι ίσα-ίσα για να ζεσταθεί το μοτέρ να βάλει πρώτη και να φύγει.Ο προορισμός άγνωστος συνήθως το αποφάσιζε ανάλογα με την όρεξη που είχε κάθε βράδυ μπορεί να γυρνούσε όλο το βράδυ στην πόλη και να έβλεπε τους ανθρώπους,μπορεί να πήγαινε στο μπαράκι να τα πιει και να σκεφτεί τη μέρα που πέρασε ή κάποια γυναίκα που γούσταρε όμως πάντα δεν σκεφτόταν εκείνη.

   Αλλά σήμερα τα πράγματα ήταν διαφορετικά.Καθώς γυρνούσε μέσ' στην πόλη την είδε τυχαία έξω από ένα καφέ που είχε ανοίξει πρόσφατα.Ξαφνικά ένιωσε περίεργα και λιγάκι άβολα.Ο προορισμός αποφασίστηκε αμέσως,ήθελε να πάει να πιει, να την ξεχάσει ξανά όπως είχε κάνει και τότε να μην ταράζεται κάθε φορά που την έβλεπε.Αλλά σήμερα για ένα περίεργο λόγο αυτό το κόλπο δεν έπιανε. Όσο και αν έπινε δεν μπορούσε να την βγάλει από το μυαλό του.

   Ήταν αδύνατο γιατί τον πονούσε το ότι δεν τις είχε εξομολογηθεί ποτέ αυτά που ένιωθε.Το πόσο την αγαπούσε,τα πράγματα που ήθελε να κάνουν μαζί,τα ταξίδια και τις βόλτες που ονειρεύονταν να πάνε.Έτσι με όλα αυτά πέρασε το βράδυ του ώσπου σιγά-σιγά άρχισε να έρχεται η αυγή και μαζί της ήρθε και η λύση στο μυαλό του.Το μπαράκι έκλεισε και αυτός ήταν στον δρόμο δίπλα στη μηχανή του αποφασισμένος να κάνει αυτό που είχε στο μυαλό του.Πήγε να ξεκινήσει αλλά η μίζα του είχε αντίθετη άποψη αφού δεν μπορούσε να κινήσει το πιστόνι του παλιού μοτέρ. Έκατσε για λίγο στο πλάι της μηχανής και της ψιθύρισε "έχω κουράγιο μόνο για μια μανιβελιά κούκλα μου μην με απογοητεύσεις ''.Ευτυχώς η μανιβελιά έπιασε και το μοτέρ άρχισε να μουγκρίζει προσπαθώντας να διώξει από πάνω του την υγρασία όλης της νύχτας.
  Μετά από λίγα λεπτά ήταν στην εθνική. Είχε αποφασίσει να φύγει για όσο χρειαζόταν.Ήθελε να πάει σε ένα όμορφο μέρος και να σκέφτεται άλλα πράγματα εκτός από αυτήν. Από κάτω του ο κινητήρας του δούλευε ευχαριστημένος και ήταν σαν να του έλεγε "Άστα όλα πάνω μου εγώ θα σε πάω εκεί που πρέπει για να πάψεις να τη σκέφτεσαι εσύ απλά συνέχισε να οδηγάς "

     

Η μοναξιά και τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης

Είναι κάποια βράδια που αισθάνεσαι μόνος.Είναι εκείνη η μοναξιά που ξέρεις ότι σου τι δίνει αλλά την ανέχεσαι,την ανέχεσαι παθητικά που λέει και ένα τραγούδι. Αλλά μόλις μιλήσεις με καλά φιλαράκια έστω και με τη βοήθεια της τεχνολογίας αισθάνεσαι τέλεια.Αν βάλεις και στην εξίσωση ένα καλό κρασί τότε η κατάσταση είναι απλά τέλεια.
Γιατί σήμερα με την τεχνολογία που υπάρχει αν κάποιος έχει μία συσκευή που μπορεί να συνδεθεί στο internet τότε το μόνο συναίσθημα που δεν θα αισθανθεί σίγουρα είναι αυτό της μοναξιάς. Υπάρχουν τόσα δίκτυα <<κοινωνικής δικτύωσης >> που ο καθένας θα βρεί κάτι στα μέτρα του,είτε αυτό έχει φίλους ,ή ακόλουθους ή προφίλ που μπορείς να παρακολουθείς τις αναρτήσεις τους.Έτσι κατά κάποιο τρόπο ο άνθρωπος έχει καταφέρει να μειώσει ένα πρόβλημα που τον ταλανίζει εδώ και χρόνια και αυτό δεν είναι άλλο από τη μοναξιά.

Η μοναξιά λοιπόν στις μέρες μας έχει δύο όψεις:της πραγματικής μοναξιάς όπου ένα άτομο δεν έχει παρέα και της μοναχικότητας όπου ένα άτομο επιδιώκει να είναι μόνος με τον εαυτό του.Η πρώτη κατάσταση θεωρώ πως είναι από τις δυσκολότερες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ο οποιοσδήποτε στη ζωή του.Τώρα όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση πιστεύω ότι ο καθένας θα πρέπει να περνά κάποιες στιγμές μόνος του έτσι ώστε να ανακαλύπτει τον εαυτό του να εκτιμάει κάποια πράγματα όπως μια καλή παρέα ,ένα τραπέζι με φίλους,μία έξοδο,μία κοινή ενέργεια και πολλά άλλα.
θα μου πείτε ποιο είναι τελικά το συμπέρασμα από όλα αυτά ;Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι ο καθένας από εμάς πρέπει πρώτα από όλα να αισθάνεται καλά με τον εαυτό του και να πιστεύει σε αυτόν και όλα θα πάνε καλά !!!