Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

Τίποτα δεν είναι ως συνήθως

  Πριν από λίγο καιρό διάβαζα για μια ανακατασκευή μιας μηχανής που είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια ανθρώπων που απλά δεν είχαν ιδέα από μοτοσυκλέτες (ιδιοκτήτες και μηχανικοί ).Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να παρουσιάσει σημαντικές και μεγάλες φθορές μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα και να μην δουλεύει σωστά.Ώσπου η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα κατέληξε στα χέρια ενός ανθρώπου ο οποίος πίστεψε ότι αυτή η μοτοσυκλέτα μπορούσε να δουλέψει παρά τα όποια προβλήματα είχε μέχρι τότε.Ο ίδιος όπως αναφέρει δεν είχε γνώσεις μηχανικού αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να προχωρήσει στην ανακατασκευή της μηχανής.
 Έτσι ξεκίνησε να ψάχνει κυρίως μέσα από το internet πληροφορίες που θα τον βοηθούσαν να ξανακάνει λειτουργικό το συγκεκριμένο μηχανάκι. Όλη αυτή η διαδικασία του πήρε μερικούς μήνες μέσα στους οποίους επιδιόρθωνε σταδιακά τα όποια προβλήματα είχαν τα μηχανικά μέρη καθώς επίσης και τα πλαστικά της μοτοσυκλέτας.Κάποια προβλήματα δεν επιδιορθώθηκαν ακριβώς απλά βρέθηκε ένας άλλος τρόπος για να είναι λειτουργική η μηχανή στο σύνολο της,για κάποια άλλα χρειάστηκε τη βοήθεια επαγγελματιών αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν απλά απίστευτο και η καλύτερη επισφράγιση των κόπων τόσων μηνών.
 Θα αναρωτιέστε και με το δίκιο σας πως μου καρφώθηκε και τα γράφω όλα αυτά τέτοια ώρα.Γράφω για την συγκεκριμένη ιστορία επειδή μέσα από αυτή βλέπουμε πολλά αρνητικά όπως το που μπορεί να οδηγήσει η αδιαφορία και η προχειρότητα,αλλά και τι μπορεί να κάνει τελικά λίγη καλή διάθεση και μπόλικο ενδιαφέρον ενός ανθρώπου για κάτι το οποίο γουστάρει και συνεχίζει να πιστεύει σε αυτό ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι έχουν πάψει να πιστεύουν σε αυτό.Γιατί τελικά αν έχεις μεράκι για κάτι και το προσέχεις όπως πρέπει παύει να είναι όπως συνήθως !

https://www.youtube.com/watch?v=32ZX4HLN5NM#t=87

Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013

Με αφορμή βροχερή



Είχα ένα μήνα να γράψω εδώ στο blog.Ο λόγος ;Δεν έβρισκα κάτι που να μου δώσει αφορμή να σχολιάσω,μέχρι σήμερα.
  Σήμερα που επιτέλους μετά από πολύ καιρό έβρεξε. Αυτή η βροχή έτσι όπως έπεσε ήταν σαν ένα ξέσπασμα,ήταν όπως ένα καταπιεσμένο βάσανο ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να το θάψει μέσα του και όλο τον πιέζει ώσπου ξαφνικά δεν αντέχει και λυτρώνεται από το βάσανο αυτό με το να κλαίει.
  Η σημερινή βροχή λοιπόν ξεκίνησε σιγά-σιγά.Αρχικά ο ουρανός συννέφιασε και μετά από λίγο άρχισε να μαυρίζει δείγμα,ότι αυτό που θα επακολουθούσε θα ήταν μια δυνατή απότομη μπόρα θυμίζοντας κάτι από άνοιξη μέσα στο φθινόπωρο.Μετά από λίγο η μπόρα ξεκίνησε και όλος ο ουρανός σκοτείνιασε. Όλο αυτό είχε διάρκεια μερικά λεπτά αλλά ήταν αρκετό για να ανοίξει ο ουρανός.Τελικά μετά και από αυτό όλα βρέθηκαν ξανά στην παλιά τους συνηθισμένη ρουτίνα.
 Έτσι λοιπόν,όπως έγραψα και στην αρχή,το ίδιο πράγμα το παθαίνει και ο άνθρωπος μερικές φορές,αφού καταπιέζει μέσα του πράγματα και συναισθήματα που τον ενοχλούν. Ώσπου τελικά έρχεται αυτό το ξέσπασμα για να φέρει μαζί του τη λύτρωση και τη λύση να φαίνεται καθαρή μέσα από τα δάκρυα,σε όποια προβλήματα τον καταπίεζαν.